Dobro, które naprawdę procentuje - NEWSLETTER 4.XII.2008

Późno wieczorem z kolejnym kubkiem kawy siedzisz przy biurku nad stosem papierów. Zastanawiasz się: co takiego sprawia, że pomimo zmęczenia nadal pracujesz, dzwonisz, odpisujesz na maile?

Może chodzi o to, co widziałeś rok temu – uśmiechnięte dziecięce buzie, łzy w oczach matek, przygryzione we wstydliwym uśmiechu usta ojców? Spontaniczne wierszyki, mówione przez kajtków w rajtuzkach, dziewczynki skaczące z radości z lalkami w ramionach, kobiety wycierające ręce w fartuchy, by z nabożnym przejęciem wyłożyć na stół dawno w tym domu nie oglądane kakao, płatki śniadaniowe, czekoladę. Kolejny kurs z paczkami, telefon, żeby sprawdzić, co się dzieje w magazynie, przyjęta z wdzięcznością kanapka – ktoś pomyślał, że nic nie jadłeś przecież.

Pamiętasz darczyńców? W magazynie, z uśmiechem na twarzy i ciężkim pudłem w dłoniach? Znasz na pamięć podziękowania od rodzin, którym ze wzruszenia brakowało słów i odejmowało mowę? Przeglądałeś zdjęcia z happeningów, ze spotkań sztabów? Tyle energii, miłości, dobra, skumulowanego w ludziach… Tak niewiele wystarczy, by to uwolnić.

Wystarczy wejść do kolejnego domu – biednego, ale zadbanego przecież – zobaczyć kolejną twarz, pokrytą zmarszczkami od zmartwień i spisać to, co ten człowiek z takim trudem wypowie – bo przecież prosić o pomoc nikomu nie przychodzi łatwo.

Pochylasz się nad małym chłopczykiem, aby usłyszeć marzenie, szeptane ci z przejęciem do ucha. Potem w domu redagujesz opis do bazy, cały czas myśląc o tej rodzinie. Cały swój zapał wkładasz w happening, by tylko ludzie usłyszeli czyjeś wołanie o pomoc – żeby Paczkowa idea poszła w świat i wróciła z nadzieją na lepsze jutro dla tych, których życie niekoniecznie usłane jest różami.

Otrząsasz się z myśli – musisz jeszcze sprawdzić skrzynkę mailową i wpisać do bazy potrzeby kolejnej rodziny. Ale chyba już wiesz, dlaczego to zaraz zrobisz. Bo Dobro procentuje. I wraca do każdego, kto choć raz dołączył do PACZKI.

powrót